Ιστορία Shiba
Shiba Inu
Μικρόσωμος σκύλος, καλά ισορροπημένος, με καλοσχηματισμένα οστά και καλά αναπτυγμένους μύες.
Γρήγορη, ελεύθερη και όμορφη κίνηση.
Η αναλογία του ύψους στο ακρώμιο ως προς το μήκος του σώματος (από το σημείο των ώμων μέχρι το σημείο του γλουτού) είναι 10:11.
Υπάκουο, με οξύνοια στις αισθήσεις και υψηλή εγρήγορση.
Οξύς συνδυασμός συμπαγούς κατασκευής και κομψότητας. Έχει ελεύθερες, γρήγορες και όμορφες κινήσεις.
Ιστορία
Το Σίμπα (Shiba) αποτελεί αυτόχθονη φυλή της Ιαπωνίας από την προϊστορική εποχή. Η λέξη «Shiba» αρχικά αναφέρεται σε κάτι «μικρό», σε έναν «μικρό σκύλο». Ο φυσικός βιότοπος του Σίμπα ήταν στην ορεινή περιοχή που βλέπει προς τη Θάλασσα της Ιαπωνίας και χρησιμοποιούνταν ως σκύλος κυνηγιού για μικρά ζώα και πτηνά. Υπήρχαν μικρές διαφορές στη φυλή ανάλογα με τις περιοχές όπου εκτρέφονταν.
Καθώς σκύλοι όπως τα Αγγλικά Σέτερ (English Setters) και τα Αγγλικά Πόιντερ (English Pointers) εισήχθησαν από την Αγγλία κατά την περίοδο 1868-1912, το κυνήγι έγινε άθλημα στην Ιαπωνία και η διασταύρωση του Σίμπα με αυτούς τους αγγλικούς σκύλους έγινε ευρέως διαδεδομένη. Έτσι, το καθαρόαιμο Σίμπα έγινε σπάνιο, με αποτέλεσμα κατά την περίοδο 1912-1926 τα καθαρόαιμα Σίμπα που περιορίζονταν σε αυτές τις περιοχές να γίνουν εξαιρετικά σπάνια.
Οι κυνηγοί και άλλοι μορφωμένοι άνθρωποι άρχισαν να ανησυχούν για τη διατήρηση των καθαρόαιμων Σίμπα από το 1928 περίπου, και η διάσωση του περιορισμένου αριθμού καθαρόαιμων γενεών ξεκίνησε σοβαρά, με το πρότυπο της φυλής να ενοποιείται τελικά το 1934. Το 1937, το Σίμπα ανακηρύχθηκε «μνημείο της φύσης», μετά από το οποίο η φυλή εκτράφηκε και βελτιώθηκε για να γίνει η φυλή που είναι γνωστή σήμερα.
(Πηγή: Federation Cynologique Internationale (FCI))
(Μετάφραση: Γιώργος Τρομπούκης)